Ice age

Ice age

maandag 6 juni 2011



Mijn favoriete characters uit Ice age zijn Scrat en Sid. Dit is op zich ook niet zo vreemd want deze twee figuren zorgen voor de comic relief in de film. Wanneer we deze twee karakters analyseren, dan kunnen we aan de hand van de formule het volgende vaststellen. Beide karakters hebben een duidelijke kern en paradox. 
De meest interessante conclusie die ik kan trekken, is dat zowel Sid als Scrat fictiever zijn dan de andere karakters. In beide gevallen word er een combinatie gemaakt van dieren, waardoor er een verassend effect ontstaat. De andere karakters zijn goed te herleiden naar het dier waarop ze zijn gebaseerd. Maar Sid en Scrat zijn echt unieke creaties. 
Sid en Scrat sluiten daarom eigelijk ook niet goed aan bij de context. Sid is gebaseerd op de grote grondluiaard en de hedendaagse grondluiaard. Maar de hedendaagse luiaard leeft in tropische regenwouden, en zou een ijstijd waarschijnlijk niet overleven. 
Beide karakters hebben menselijke kenmerken. Bij Sid komt dit het beste naar voren. Hij loopt op zijn achterpoten, hij kan vuur maken, sneeuwballen gooien, schaatsen enzovoort. Ook zijn lichaamstaal laat duidelijke menselijke karaktertrekken zien. Dit geldt ook voor Scrat, alhoewel het bij hem wel meer gekarikaturiseerd is. Scrat kan ook niet praten. Sid is met alle zekerheid het meest menselijke karakter van de film. 
De normen en waarden van de karakters zijn duidelijk. Je weet waar ze in geloven, en je kunt voorspellen wat ze in bepaalde situaties doen. Scrat zet zijn leven op het spel voor zijn liefde voor nootjes. En Sid zorgt op een grappige manier voor problemen. 
De karakters hebben specifieke uiterlijke kenmerken. Sid heeft zijn grote voor tanden en zijn gekke ogen aan de zijkant van zijn hoofd. Scrat heeft zijn extreme gezichtsuitdrukkingen en zijn sabel tanden. 

De formule en de karakters

Ik heb mezelf de vragen gesteld uit de formule met betrekking tot de karakters uit Ice Age. Hieruit blijkt dat de formule over het algemeen opgaat. Wat opvalt is dat de formule afhangt van de rol die het karakter in het verhaal speelt. Zo blijkt dat de paradoxen vooral in de grappige karakters voorkomen. En een kwaadaardig karakter heeft vooral een sterke kern nodig. Verder blijven de serieuze karakters zoals de held en de schurk vrij dicht bij werkelijkheid, terwijl de grappige karakters qua uiterlijk veel onrealistischer en karikaturaler zijn. 

Scrat 
Scrat is een fictief karakter gebaseerd op een rat en een eekhoorn. Hij heeft zijn eigen korte verhaaltjes tussen de film door waarin hij constant bezig is met nootjes. Hij heeft een grote liefde voor deze nootjes en riskeert telkens zijn eigen leven om de nootjes te kunnen bemachtigen. Dit zorgt voor hilarische momenten in de film. In feite zijn de verhaaltjes van Scrat losstaand van de rest van de film, maar het komt voor dat scrat zich in hetzelfde gebied bevindt als waar de film zich op dat moment afspeelt. Er ontstaat soms een vorm van interactie tussen hem en de rest van de karakters. 
Het karakter van Scrat heeft een duidelijke kern, namelijk de obsessie voor nootjes. Zijn doel is om de nootjes in veiligheid te stellen en te bewaren. Maar hierbij brengt hij telkens zijn eigen leven in gevaar. Ondanks dat hij ontzettend schrikt wanneer er een ijsberg op hem afkomt, rent hij toch terug, om zijn nootje mee te nemen. Dit is dan ook de paradox in het karakter van Scrat. 
Zoals ik al aangaf is Scrat een combinatie van een eekhoorn en een rat, met sabel tanden. Het is een fictief karakter dat volgens de makers is gebaseerd op één van de eerste zoogdieren, die zo klein waren als muizen. Deze zouden leven in het Trias tijdperk, en leefden nog 155 jaar na de dinosauriërs. Omdat Scrat fictief is, kan hij niet vergeleken worden met specifieke dieren uit de prehistorie. Bij scrat is er wel goed gekeken naar de bewegingen van hedendaagse knaagdieren. Deze zijn heel schichtig, en komen vaak nerveus over. Zo ook bij de Scrat. 
Vergeleken met de rest van de dieren sluit de Scrat helemaal niet goed aan bij de context. In het geval van scrat is er nauwelijks gelijkenis met een mens te vinden. Hiernaast is hij ook niet gebaseerd op een bepaald prehistorisch dier, zoals bij de rest wel is gedaan. Behalve de stijl waarin hij op het doek verschijnt, sluit de scrat dus niet aan bij de rest van de film. Toch is hij het meest populaire karakter van de film. Maar hoe is dat mogelijk?
Ik ben wat kritischer gaan kijken hoe dit nou komt, en wat me opviel is dat zijn bewegingen toch wel enigszins iets menselijks bevatten. Wanneer hij bijvoorbeeld een nootje in de grond wil krijgen gaat hij erop stampen. En zijn emoties hebben wel degelijk iets menselijks. Een rat of een eekhoorn heeft in het echt vrijwel geen gezichtsuitdrukking. Ze zien er eigelijk altijd 'bang' uit. Ze hebben grote ogen en kijken altijd nerveus om zich heen. Maar de Scrat heeft veel extremere gezichtsuitdrukkingen. Hij kan doodsangsten uitstralen, maar hij kan ook een tevreden gezicht trekken wanneer hij het nootje weer in zijn bezit heeft. Het is dus misschien wel dat kleine deeltje menselijkheid dat de Scrat heeft, dat hem zo populair maakt. Een compleet gestoord beestje, waar we ons een klein beetje in kunnen verplaatsen. 

Sid
De constante factor van Sid is dat hij altijd foute opmerkingen maakt en zichzelf in de problemen werkt. Ook zorgt Sid altijd voor de comic relief. Hij is bijdehand en beledigend tegen veel grotere en meer intimiderende dieren, wat vaak zorgt voor hilarische momenten. Tegelijkertijd beseft hij wel dat hij eigenlijk bang moet zijn voor deze dieren. Hier zit dus wel een bepaalde tegenstrijdigheid in. Een andere paradox in dit karakter is dat hij vrij snel beweegt voor een dier dat is gebaseerd op een luiaard. Bij het maken van een luiaard is traagheid waarschijnlijk het eerste waar je aan denkt. Het is dus best opmerkelijk dat deze eigenschap niet terugkomt bij Sid. Nog een interessant feit is dat Sid gebaseerd is op de grote grondluiaard die in de ijstijd leefde. Dit dier kon tot wel 6 meter hoog worden. Dit zou betekenen dat hij ongeveer drie keer zo groot als Manny de mammoet zou moeten zijn. Je kunt dus gerust zeggen dat Sid niet goed aansluit bij de context, zowel op inhoudelijke- als uiterlijke kenmerken. 
Sid heeft duidelijk menselijke karaktertrekken. Allereerst loopt hij op zijn achterpoten, in tegenstelling tot veel andere karakters. Daarbij gebruikt hij zijn lichaam op de zelfde manier als een mens. Zo kan hij schaatsen, sneeuwballen gooien en een vuurtje stoken. 
Wat betreft de normen en waarden van Sid, hecht hij waarde aan vriendschap. Zijn belangrijkste doel is het bij elkaar houden van de groep. Aan het begin van de film zie je dat hij in de steek is gelaten door zijn eigen familie. In de film is hij op zoek naar vriendschap en andere karakters die hem kunnen beschermen. 
Specifieke details van Sid zijn dat hij grote voortanden heeft waardoor hij slist. En de gekke eigenschap dat zijn ogen heel onlogisch op zijn hoofd zitten. Dit zijn kenmerken waardoor hij goed te herkennen is en een authentiek karakter wordt. 

Manny
De mammoet genaamd Manny, is één van de drie hoofdpersonen uit het verhaal. In het begin van de film wordt hij neergezet als een chagrijnig en zelfstandig karakter met weinig behoefte aan gezelschap. Later in de film kom je als kijker erachter dat hij eigenlijk heel trouw en vriendelijk is. Na het zien van de hele film kun je de kern van zijn karakter omschrijven als chagrijnig aan de buitenkant maar trouw en gevoelig aan de binnenkant. Hiernaast toont het karakter toont op zich weinig paradoxen. 
Manny is gebaseerd op de wolharige mammoet. Hij is groot, breed en massief. Zijn vacht is bruin evenals de kleur van zijn ogen. In tegenstelling tot een echte mammoet zijn de slagtanden van Manny enigszins hoekig waardoor ook hier een idee ontstaat van een stripfiguur. Ook heeft hij een ietwat overdreven grote bult op zijn hoofd met daarop wat haar dat in een scheiding zit. Hierdoor krijgt hij een wat menselijker uitstraling. De bruine vacht doet eerder denken aan een knuffelbeest dan aan een echt prehistorisch dier. Verder komt de lichaamsbouw van Manny vrijwel overeen met de prehistorische mammoet. Dit karakter blijft vergeleken met de andere dieren vrij dicht bij de werkelijkheid. 
De mammoet is waarschijnlijk wel het meest bekende dier uit de ijstijd. Hierdoor past hij dus goed in de context van de film. 
Manny kan je beschrijven als de held van het verhaal. Zijn normen en waarden zijn hier dan ook aan gekoppeld. Wanneer hij het leven van Diego redt, en Diego vraagt waarom hij dat doet, antwoordt manny: "That's what you do in a hurd". 
Manny heeft niet bepaald heel specifieke kenmerken vergeleken met de andere characters. Echter de vraag is of dit nodig is. Hij is het grootste dier dat te zien is in de film, en dat kenmerk maakt hem al heel herkenbaar en specifiek als karakter. 

Diego
Dit karakter is weer een geval apart. Zijn kern is moeilijk te omschrijven omdat zijn karakter tijdens de film verandert. In het begin van de film maakt hij deel uit van de groep sabeltand tijgers. Hij komt dan gevaarlijk en niet gelukkig over. Later in de film raakt hij gehecht aan Sid en Manny, vooral vanwege het feit dat Manny hem van de dood heeft gered met risico voor zijn eigen leven. Als hij met deze twee bevriend raakt, verandert zijn karakter naar een vrolijke tijger. Maar hij probeert nog wel 'stoer' over te komen. Hij betrapt zichzelf soms op zijn vrolijke uitbarstingen. Ik denk dat zijn kern toch het beste omschreven kan worden als goedaardig van binnen maar stoer aan de buitenkant. Hier is dus weer een paradox waar te nemen. Hij moet overkomen als een serieus en rustig karakter, maar af en toe komt zijn ware aard naar voren en hierdoor wordt zijn karakter interessanter. 
In hoeverre komt het karakter overeen met de prehistorische sabeltandtijger? Diego is gebaseerd op de Smilodon. Deze sabeltanttijger, die voorkwam in Noord- en Zuid-Amerika, leefde in het laat Pleistoceen. Hij had een sterk lichaam, en als wapen twee sabeltanden in de bek. De kaken van de Smilodon konden heel ver open, zodat de tanden door een prooi heen konden bijten. Waarschijnlijk leefde dit dier van grote, en trage dieren zoals de mammoet en de bizon. In de film speelt Diego aanvankelijk de rol van de slechterik. Qua context klopt dit dus wel, omdat de sabeltandtijger een carnivoor was. Ook qua tijdperk klopt het karakter, aangezien de tijger in het Pleistoceen, dus in de ijstijd leefde. 
In de emoties van Diego is er een duidelijke gelijkenis met een mens. Vooral als je naar de ogen kijkt, kun je duidelijke menselijke emoties waarnemen. Verder is zijn inhoudelijke karakter ook duidelijk te spiegelen aan dat van een mens. Het feit dat hij van binnen een heel ander karakter heeft dan dat hij overkomt, is een fenomeen dat vooral veel voorkomt onder pubers en jong volwassenen. Een herkenbaar karakter dus. 
De normen en waarden van Diego zijn moeilijk te beschrijven, omdat zijn karakter verandert tijdens de film. Aangezien hij aan het einde van de film zijn ware karakter toont kunnen we zijn karakter omschrijven als eerlijk en zelfstandig. Mensen zeggen weleens dat goede vrienden vaak waardevoller zijn dan familie. Dit geldt ook voor Diego, aangezien hij zijn eigen troep verlaat voor zijn nieuw kameraden. 
Diego heeft weinig specifieke kenmerken. Het karakter is dan ook niet erg verassend. Natuurlijk zijn sabeltanden op zich al een herkenbaar element, maar qua uiterlijk is Diego niet ver in karikatuur doorgevoerd vergeleken met andere karakters zoals Sid en Scrat. 

Soto
Soto, de leider van de groep sabeltand tijgers, is de grootste slechterik uit de film. Hij heeft dan ook een duidelijke kern in zijn karakter namelijk kwaadaardigheid. Ik neem bij dit karakter geen paradoxen waar. Het karakter blijft zijn slechtheid behouden, en dit verandert niet tijdens de film. Hij heeft ook geen grappige eigenschappen, of andere kenmerken die hem tegenstrijdig maken. Bij Soto draait het dus allemaal om de kern. 
Qua uiterlijk verschilt hij niet veel veel van Diego, behalve dat hij wat steviger gebouwd is, en meer haar in zijn nek heeft waardoor hij agressiever overkomt. Voor Soto gelden dezelfde overeenkomsten als Diego, als het gaat om de vergelijking met de prehistorische sabel tand tijger. Ook de context komt op het zelfde neer, aangezien ze van dezelfde soort zijn. 
Als we het hebben over vergelijking met een mens, dan is ook Soto duidelijk geinspireerd op een menselijk karakter. Dit kunnen we concluderen omdat hij de hele film op wraak uit is. En dit is een gevoel dat dieren niet hebben. De normen en waarden van Soto, kunnen we goed terugvinden in deze wraak. De hele essentie van dit karakter draait om het feit dat hij het mensenkind levend te pakken wil krijgen. Dit laat hij echter voornamelijk door de rest van de troep doen. Zelf deelt hij vooral de commando's uit. 
Zoals ik al vermeld had, lijkt Soto veel op Diego. Zijn meest opvallende details, zijn de aanzienlijk grotere nekharen en het bredere postuur. 

De formule

Het grootste doel van mijn onderzoek is het opstellen van een formule voor een goed karakter. Aan de hand van literatuur heb ik de volgende formule opgesteld om een goed karakter te ontwerpen. De formule bestaat uit acht vragen. Als de meeste vragen positief kunnen worden beantwoord, betekend dit dat het karakter in ieder geval inhoudelijk geslaagd is.

De formule


1. In hoeverre is er specifiek onderzoek gedaan naar het onderwerp?
2. Zit er een duidelijke kern in het karakter?
3. Bevat het karakter paradoxen?
4. Komen er kenmerken van het oorspronkelijke dier naar voren in het karakter?
5. Sluit het karakter goed aan bij zijn/haar context?
6. Is er gekeken naar inhoudelijke kenmerken van een mens, ter inspiratie voor het karakter?
7. Komen er duidelijke normen en waarden naar voren in het karakter?
8. Heeft het karakter specifieke details waardoor het authentieker wordt?

zondag 5 juni 2011

Field trip


De regisseurs van de film Ice Age geven aan dat ze onderzoek hebben gedaan naar de ijstijd door boeken te lezen en naar het natuurhistorisch museum te gaan. Om te controleren in hoeverre de karakters kloppen met de werkelijkheid ben ik ook op stap gegaan naar het Naturalis in Leiden. Hierdoor heb ik zelf een beter beeld gekregen van de dieren in de ijstijd. Hieruit blijkt dat er een aantal aspecten niet kloppen met de werkelijkheid. Natuurlijk is dit logisch omdat we het hebben over een film die puur voor vermaakt is geproduceerd. Toch vind ik het opmerkelijk dat de meeste aspecten inhoudelijk wel kloppen met de echte ijstijd. De meeste dieren in de film kwamen daadwerkelijk voor tijdens het Pleistoceen, maar toch zijn er ook enkele die miljoenen jaren hiervoor waren uitgestorven. Dit kan verwarring opleveren voor mensen die een les proberen te halen uit de film.

Het onderzoek

Wat ik mij afvraag is of er een formule bestaat waardoor je een geloofwaardig karakter kan ontwerpen. Als ik een formule kan vaststellen dan wil ik deze testen op een 3D animatiefilm. Mijn hoofdvraag is dan; Wat zijn geslaagde karakters deze animatiefilm.
Ik wil zelf later graag aan de slag gaan met karakter ontwerp. Dit komt vooral omdat ik het leuk vind om gekke figuurtjes te ontwerpen. Maar je komt er niet met alleen leuke ontwerpen. Bij het ontwerpen van een karakter komt veel meer kijken op inhoudelijk gebied. Wat ik graag te weten wil komen, is wat de formule is om een karakter zowel op visueel als inhoudelijk gebied interessant te maken.
Voor dit onderzoek zal ik mij verdiepen in literatuur over character design, en daarnaast zal ik een beeldanalyse doen van de film Ice Age.
Ik zal door middel van dit onderzoek kunnen aantonen wat een karakter interessant kan maken. Hiernaast zal ik kunnen laten zien in hoeverre dit terugkomt in een populaire animatiefilm.
Voor de beeldanalyse beperk ik mij tot de eerste film van Ice Age. Er zijn tot nu toe drie delen gemaakt. Maar om tot een duidelijke conclusie te komen zal ik alleen de belangrijke karakters uit deel 1 behandelen.
Dit onderzoek is voor mij belangrijk omdat ik later graag in de wereld van character design wil terechtkomen. Hiernaast is het interessant voor iedereen die ditzelfde streven heeft, of een liefde heeft voor 3D animatie films, en hier meer over te weten wil komen.

zaterdag 28 mei 2011

tips voor een goed karakter

Naast boeken ben ik ook op het internet op zoek gegaan naar tips voor het maken van een karakter. Ik ben toen deze site tegen gekomen. Computer arts heeft hier twintig tips genoteerd voor het maken van een goed karakter. Sommige tips zijn vrij voor de hand liggend maar andere zijn heel interessant en bruikbaar. Enkele interessante ontdekkingen zijn de volgende:

Over het algemeen zijn animatiefilms in eerste instantie gericht op jonge kinderen, en daarnaast op volwassenen. Dit betekend dat de karakters voor meerdere doelgroepen aantrekkelijk moeten worden gemaakt. Het karakter mag in dit geval niet te eng zijn voor het jonge publiek, maar het mag tegelijkertijd wel enige volwassen humor bevatten. Het vaststellen van de doelgroep(en) is dus een punt van aandacht. 
Een veel voorkomend probleem van creative geesten is, dat bijna alles al een keer is gedaan. Het maakt niet uit waarop het karakters is gebaseerd, bijna overal is al een versie van gemaakt. Daarom is het essentieel voor een karakter, dat het een visuele impact heeft, waardoor de kijker verrast wordt. Een goed voorbeeld hiervan is The Simpsons. De vormen van de karakters zijn hier niet speciaal vernieuwend. Maar het feit dat alle karakters knalgeel zijn, maakt dat deze serie toch weer verassend is.
De lijnvoering heeft een groot aandeel in de uitstraling van een karakter. Wanneer een karakter uit ronde lijnvoeringen bestaat, dan straalt dit meestal een bepaalde rust of vredigheid uit. Dit zou dus goed toe te passen zijn op een karakter die de rol van de held of de 'goede' speelt. Wanneer er een vrouwelijk karakter wordt ontwikkeld, zullen deze ronde vormen nog meer worden doorgevoerd, zodat er een bepaalde sierlijkheid ontstaat. Een kwaadaardig karakter daarentegen, zal eerder bestaan uit hoekige en scherpe vormen, en onregelmatigheden in de lijnvoering. 


De meeste animatiefilms hebben een cartooneske uitstraling. Dit is dus ook iets dat terug zal moeten komen in een karakter. Om een overtuigende uitstraling neer te zetten, moet je niet bang zijn om te overdrijven in bepaalde kenmerken. "If your character is strong, don’t just give it normal-sized bulging arms, soup them up so that they’re five times as big as they should be!" 


Om een overtuigend 'goed'- of 'slecht' karakter te creëren is kleurgebruik een goed middel om in te zetten. Wanneer een karakter een dominant palet aan donkere kleuren bevat, dan kun je er in de meeste gevallen wel van uit gaan dat hij/zij slechte intenties heeft. Daartegenover zijn lichte kleuren juist weer heel toegankelijk. Bij lichtere kleuren krijgen wij connotaties van onschuldigheid, goedheid en puurheid. 

Als je in een studio werkt dan zul je feedback krijgen van de regisseur, maar als je individueel aan een karakter werkt, is het verstandig om feedback te vragen aan een buitenstaander. Alle aspecten van het karakter zullen voor jezelf heel duidelijk zijn, maar het kan zijn dat een ander dat niet dezelfde visie deelt. Het is daarom belangrijk dat je altijd aan buitenstaanders vraagt wat zij van het karakter vinden. En dan niet of het mooi of niet mooi is, maar met name of het verhaal van het karakter goed overkomt. 


Verder is het verstandig om te kijken hoe het karakter eruit ziet in de context. Het is belangrijk dat de uitstraling van het karakter bij de omgeving past. Hierbij kan je letten op dingen zoals kleur, lijnvoering en karikaturale eigenschappen. 

vrijdag 27 mei 2011

Research Ice age



Na wat research gedaan te hebben op het internet ben ik op dit filmpje gestuit. Peter de Seve, de hoofd character designer van Ice Age geeft een lezing over zijn werk. Vanaf 33:10 begint hij te vertellen over zijn karakter ontwerpen voor Ice Age. Het is erg interessant om het allemaal te horen van de persoon die er achter zit, in plaats van het lezen van reviews.

zaterdag 9 april 2011

Creating unforgettable characters




Mijn ambities liggen op het gebied van character design, en ik wil graag te weten komen wat er voor nodig is om een goede character designer te worden. Het vinden van literatuur over karakterontwerp is nog een lastige opgave. De meeste sites en boeken zijn gericht op de technische kant van karakter ontwerp. We hebben het dan over tutorials voor software programma's. Natuurlijk is het ook erg belangrijk om het karakter overtuigend neer te kunnen zetten, maar voor dit onderzoek wil ik mij vooral verdiepen in de inhoudelijke aspecten van karakters. Na het lezen van een boek genaamd; Creating unforgettable characters van Linda Seger, wordt al snel duidelijk dat het belangrijkste aspect bij het ontwerpen van een karakter, de research betreft. Een karakter komt pas overtuigend over als de maker zelf alle aspecten goed heeft doordacht.

zondag 20 maart 2011

research





De eerste stap die komt kijken bij het creëren van een karakter is het onderzoek. Voor het analyseren van de film Ice age wil ik erachter komen in hoeverre de karakters zijn gebaseerd op de waarheid. Deze encyclopedie bevat talloze prehistorische dieren waar ik alle karakters van ice age in terug heb kunnen vinden. Ook heb ik een aantal opmerkelijke ontdekkingen gedaan. - Het karakter Sid is in eerste instantie gebaseerd op de grote grondluiaard. Dit dier kon tot wel 6 meter hoog worden. Manny is gebaseerd op de wolharige mammoet. Dit dier werd gemiddeld 2,7 meter hoog. Echter, in de film is Manny veel groter dan Sid. Ik ben er later door de Special features van Ice age achter gekomen dat Sid een combinatie is geworden van de prehistorische- en de hedendaagse luiaard. Dit is een interessante ontdekking geweest, omdat dit aangeeft dat de makers van de film zichzelf in dit opzicht veel vrijheid hebben gegeven. Ook de Scrat is een fictief karakter. De makers geven ook bij dit figuur aan dat het een combinatie is van een rat en een eekhoorn. Op deze twee uitzonderingen na kloppen de karakters vrij goed als je ze vergelijkt met de dieren waarop ze zijn gebaseerd. Nog een ontdekking die ik heb gedaan is dat er een aantal dieren in de film voorkomen die helemaal niet in de ijstijd voorkwamen. Een voorbeeld hiervan zijn de Brontherium (neushoornachtige). Deze dieren kwamen voor in het Vroeg-oligoceen, zo'n 38 miljoen jaar geleden, terwijl de ijstijd in het Pleistoceen, slechts 2,5 miljoen jaar geleden was. Hieruit kan ik concluderen dat er ook qua tijdsspanne vrij laks is omgegaan bij het maken van de film.