Ik heb mezelf de vragen gesteld uit de formule met betrekking tot de karakters uit Ice Age. Hieruit blijkt dat de formule over het algemeen opgaat. Wat opvalt is dat de formule afhangt van de rol die het karakter in het verhaal speelt. Zo blijkt dat de paradoxen vooral in de grappige karakters voorkomen. En een kwaadaardig karakter heeft vooral een sterke kern nodig. Verder blijven de serieuze karakters zoals de held en de schurk vrij dicht bij werkelijkheid, terwijl de grappige karakters qua uiterlijk veel onrealistischer en karikaturaler zijn.
Scrat
Scrat is een fictief karakter gebaseerd op een rat en een eekhoorn. Hij heeft zijn eigen korte verhaaltjes tussen de film door waarin hij constant bezig is met nootjes. Hij heeft een grote liefde voor deze nootjes en riskeert telkens zijn eigen leven om de nootjes te kunnen bemachtigen. Dit zorgt voor hilarische momenten in de film. In feite zijn de verhaaltjes van Scrat losstaand van de rest van de film, maar het komt voor dat scrat zich in hetzelfde gebied bevindt als waar de film zich op dat moment afspeelt. Er ontstaat soms een vorm van interactie tussen hem en de rest van de karakters.
Het karakter van Scrat heeft een duidelijke kern, namelijk de obsessie voor nootjes. Zijn doel is om de nootjes in veiligheid te stellen en te bewaren. Maar hierbij brengt hij telkens zijn eigen leven in gevaar. Ondanks dat hij ontzettend schrikt wanneer er een ijsberg op hem afkomt, rent hij toch terug, om zijn nootje mee te nemen. Dit is dan ook de paradox in het karakter van Scrat.
Zoals ik al aangaf is Scrat een combinatie van een eekhoorn en een rat, met sabel tanden. Het is een fictief karakter dat volgens de makers is gebaseerd op één van de eerste zoogdieren, die zo klein waren als muizen. Deze zouden leven in het Trias tijdperk, en leefden nog 155 jaar na de dinosauriërs. Omdat Scrat fictief is, kan hij niet vergeleken worden met specifieke dieren uit de prehistorie. Bij scrat is er wel goed gekeken naar de bewegingen van hedendaagse knaagdieren. Deze zijn heel schichtig, en komen vaak nerveus over. Zo ook bij de Scrat.
Vergeleken met de rest van de dieren sluit de Scrat helemaal niet goed aan bij de context. In het geval van scrat is er nauwelijks gelijkenis met een mens te vinden. Hiernaast is hij ook niet gebaseerd op een bepaald prehistorisch dier, zoals bij de rest wel is gedaan. Behalve de stijl waarin hij op het doek verschijnt, sluit de scrat dus niet aan bij de rest van de film. Toch is hij het meest populaire karakter van de film. Maar hoe is dat mogelijk?
Ik ben wat kritischer gaan kijken hoe dit nou komt, en wat me opviel is dat zijn bewegingen toch wel enigszins iets menselijks bevatten. Wanneer hij bijvoorbeeld een nootje in de grond wil krijgen gaat hij erop stampen. En zijn emoties hebben wel degelijk iets menselijks. Een rat of een eekhoorn heeft in het echt vrijwel geen gezichtsuitdrukking. Ze zien er eigelijk altijd 'bang' uit. Ze hebben grote ogen en kijken altijd nerveus om zich heen. Maar de Scrat heeft veel extremere gezichtsuitdrukkingen. Hij kan doodsangsten uitstralen, maar hij kan ook een tevreden gezicht trekken wanneer hij het nootje weer in zijn bezit heeft. Het is dus misschien wel dat kleine deeltje menselijkheid dat de Scrat heeft, dat hem zo populair maakt. Een compleet gestoord beestje, waar we ons een klein beetje in kunnen verplaatsen.
Sid
De constante factor van Sid is dat hij altijd foute opmerkingen maakt en zichzelf in de problemen werkt. Ook zorgt Sid altijd voor de comic relief. Hij is bijdehand en beledigend tegen veel grotere en meer intimiderende dieren, wat vaak zorgt voor hilarische momenten. Tegelijkertijd beseft hij wel dat hij eigenlijk bang moet zijn voor deze dieren. Hier zit dus wel een bepaalde tegenstrijdigheid in. Een andere paradox in dit karakter is dat hij vrij snel beweegt voor een dier dat is gebaseerd op een luiaard. Bij het maken van een luiaard is traagheid waarschijnlijk het eerste waar je aan denkt. Het is dus best opmerkelijk dat deze eigenschap niet terugkomt bij Sid. Nog een interessant feit is dat Sid gebaseerd is op de grote grondluiaard die in de ijstijd leefde. Dit dier kon tot wel 6 meter hoog worden. Dit zou betekenen dat hij ongeveer drie keer zo groot als Manny de mammoet zou moeten zijn. Je kunt dus gerust zeggen dat Sid niet goed aansluit bij de context, zowel op inhoudelijke- als uiterlijke kenmerken.
Sid heeft duidelijk menselijke karaktertrekken. Allereerst loopt hij op zijn achterpoten, in tegenstelling tot veel andere karakters. Daarbij gebruikt hij zijn lichaam op de zelfde manier als een mens. Zo kan hij schaatsen, sneeuwballen gooien en een vuurtje stoken.
Wat betreft de normen en waarden van Sid, hecht hij waarde aan vriendschap. Zijn belangrijkste doel is het bij elkaar houden van de groep. Aan het begin van de film zie je dat hij in de steek is gelaten door zijn eigen familie. In de film is hij op zoek naar vriendschap en andere karakters die hem kunnen beschermen.
Specifieke details van Sid zijn dat hij grote voortanden heeft waardoor hij slist. En de gekke eigenschap dat zijn ogen heel onlogisch op zijn hoofd zitten. Dit zijn kenmerken waardoor hij goed te herkennen is en een authentiek karakter wordt.
Manny
De mammoet genaamd Manny, is één van de drie hoofdpersonen uit het verhaal. In het begin van de film wordt hij neergezet als een chagrijnig en zelfstandig karakter met weinig behoefte aan gezelschap. Later in de film kom je als kijker erachter dat hij eigenlijk heel trouw en vriendelijk is. Na het zien van de hele film kun je de kern van zijn karakter omschrijven als chagrijnig aan de buitenkant maar trouw en gevoelig aan de binnenkant. Hiernaast toont het karakter toont op zich weinig paradoxen.
Manny is gebaseerd op de wolharige mammoet. Hij is groot, breed en massief. Zijn vacht is bruin evenals de kleur van zijn ogen. In tegenstelling tot een echte mammoet zijn de slagtanden van Manny enigszins hoekig waardoor ook hier een idee ontstaat van een stripfiguur. Ook heeft hij een ietwat overdreven grote bult op zijn hoofd met daarop wat haar dat in een scheiding zit. Hierdoor krijgt hij een wat menselijker uitstraling. De bruine vacht doet eerder denken aan een knuffelbeest dan aan een echt prehistorisch dier. Verder komt de lichaamsbouw van Manny vrijwel overeen met de prehistorische mammoet. Dit karakter blijft vergeleken met de andere dieren vrij dicht bij de werkelijkheid.
De mammoet is waarschijnlijk wel het meest bekende dier uit de ijstijd. Hierdoor past hij dus goed in de context van de film.
Manny kan je beschrijven als de held van het verhaal. Zijn normen en waarden zijn hier dan ook aan gekoppeld. Wanneer hij het leven van Diego redt, en Diego vraagt waarom hij dat doet, antwoordt manny: "That's what you do in a hurd".
Manny heeft niet bepaald heel specifieke kenmerken vergeleken met de andere characters. Echter de vraag is of dit nodig is. Hij is het grootste dier dat te zien is in de film, en dat kenmerk maakt hem al heel herkenbaar en specifiek als karakter.
Diego
Dit karakter is weer een geval apart. Zijn kern is moeilijk te omschrijven omdat zijn karakter tijdens de film verandert. In het begin van de film maakt hij deel uit van de groep sabeltand tijgers. Hij komt dan gevaarlijk en niet gelukkig over. Later in de film raakt hij gehecht aan Sid en Manny, vooral vanwege het feit dat Manny hem van de dood heeft gered met risico voor zijn eigen leven. Als hij met deze twee bevriend raakt, verandert zijn karakter naar een vrolijke tijger. Maar hij probeert nog wel 'stoer' over te komen. Hij betrapt zichzelf soms op zijn vrolijke uitbarstingen. Ik denk dat zijn kern toch het beste omschreven kan worden als goedaardig van binnen maar stoer aan de buitenkant. Hier is dus weer een paradox waar te nemen. Hij moet overkomen als een serieus en rustig karakter, maar af en toe komt zijn ware aard naar voren en hierdoor wordt zijn karakter interessanter.
In hoeverre komt het karakter overeen met de prehistorische sabeltandtijger? Diego is gebaseerd op de Smilodon. Deze sabeltanttijger, die voorkwam in Noord- en Zuid-Amerika, leefde in het laat Pleistoceen. Hij had een sterk lichaam, en als wapen twee sabeltanden in de bek. De kaken van de Smilodon konden heel ver open, zodat de tanden door een prooi heen konden bijten. Waarschijnlijk leefde dit dier van grote, en trage dieren zoals de mammoet en de bizon. In de film speelt Diego aanvankelijk de rol van de slechterik. Qua context klopt dit dus wel, omdat de sabeltandtijger een carnivoor was. Ook qua tijdperk klopt het karakter, aangezien de tijger in het Pleistoceen, dus in de ijstijd leefde.
In de emoties van Diego is er een duidelijke gelijkenis met een mens. Vooral als je naar de ogen kijkt, kun je duidelijke menselijke emoties waarnemen. Verder is zijn inhoudelijke karakter ook duidelijk te spiegelen aan dat van een mens. Het feit dat hij van binnen een heel ander karakter heeft dan dat hij overkomt, is een fenomeen dat vooral veel voorkomt onder pubers en jong volwassenen. Een herkenbaar karakter dus.
De normen en waarden van Diego zijn moeilijk te beschrijven, omdat zijn karakter verandert tijdens de film. Aangezien hij aan het einde van de film zijn ware karakter toont kunnen we zijn karakter omschrijven als eerlijk en zelfstandig. Mensen zeggen weleens dat goede vrienden vaak waardevoller zijn dan familie. Dit geldt ook voor Diego, aangezien hij zijn eigen troep verlaat voor zijn nieuw kameraden.
Diego heeft weinig specifieke kenmerken. Het karakter is dan ook niet erg verassend. Natuurlijk zijn sabeltanden op zich al een herkenbaar element, maar qua uiterlijk is Diego niet ver in karikatuur doorgevoerd vergeleken met andere karakters zoals Sid en Scrat.
Soto
Soto, de leider van de groep sabeltand tijgers, is de grootste slechterik uit de film. Hij heeft dan ook een duidelijke kern in zijn karakter namelijk kwaadaardigheid. Ik neem bij dit karakter geen paradoxen waar. Het karakter blijft zijn slechtheid behouden, en dit verandert niet tijdens de film. Hij heeft ook geen grappige eigenschappen, of andere kenmerken die hem tegenstrijdig maken. Bij Soto draait het dus allemaal om de kern.
Qua uiterlijk verschilt hij niet veel veel van Diego, behalve dat hij wat steviger gebouwd is, en meer haar in zijn nek heeft waardoor hij agressiever overkomt. Voor Soto gelden dezelfde overeenkomsten als Diego, als het gaat om de vergelijking met de prehistorische sabel tand tijger. Ook de context komt op het zelfde neer, aangezien ze van dezelfde soort zijn.
Als we het hebben over vergelijking met een mens, dan is ook Soto duidelijk geinspireerd op een menselijk karakter. Dit kunnen we concluderen omdat hij de hele film op wraak uit is. En dit is een gevoel dat dieren niet hebben. De normen en waarden van Soto, kunnen we goed terugvinden in deze wraak. De hele essentie van dit karakter draait om het feit dat hij het mensenkind levend te pakken wil krijgen. Dit laat hij echter voornamelijk door de rest van de troep doen. Zelf deelt hij vooral de commando's uit.
Zoals ik al vermeld had, lijkt Soto veel op Diego. Zijn meest opvallende details, zijn de aanzienlijk grotere nekharen en het bredere postuur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten