Mijn favoriete characters uit Ice age zijn Scrat en Sid. Dit is op zich ook niet zo vreemd want deze twee figuren zorgen voor de comic relief in de film. Wanneer we deze twee karakters analyseren, dan kunnen we aan de hand van de formule het volgende vaststellen. Beide karakters hebben een duidelijke kern en paradox.
De meest interessante conclusie die ik kan trekken, is dat zowel Sid als Scrat fictiever zijn dan de andere karakters. In beide gevallen word er een combinatie gemaakt van dieren, waardoor er een verassend effect ontstaat. De andere karakters zijn goed te herleiden naar het dier waarop ze zijn gebaseerd. Maar Sid en Scrat zijn echt unieke creaties.
Sid en Scrat sluiten daarom eigelijk ook niet goed aan bij de context. Sid is gebaseerd op de grote grondluiaard en de hedendaagse grondluiaard. Maar de hedendaagse luiaard leeft in tropische regenwouden, en zou een ijstijd waarschijnlijk niet overleven.
Beide karakters hebben menselijke kenmerken. Bij Sid komt dit het beste naar voren. Hij loopt op zijn achterpoten, hij kan vuur maken, sneeuwballen gooien, schaatsen enzovoort. Ook zijn lichaamstaal laat duidelijke menselijke karaktertrekken zien. Dit geldt ook voor Scrat, alhoewel het bij hem wel meer gekarikaturiseerd is. Scrat kan ook niet praten. Sid is met alle zekerheid het meest menselijke karakter van de film.
De normen en waarden van de karakters zijn duidelijk. Je weet waar ze in geloven, en je kunt voorspellen wat ze in bepaalde situaties doen. Scrat zet zijn leven op het spel voor zijn liefde voor nootjes. En Sid zorgt op een grappige manier voor problemen.
De karakters hebben specifieke uiterlijke kenmerken. Sid heeft zijn grote voor tanden en zijn gekke ogen aan de zijkant van zijn hoofd. Scrat heeft zijn extreme gezichtsuitdrukkingen en zijn sabel tanden.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten